تا ۱۰ سال، ۴/۲۰ درصد دارای سابقه کار ۱۱ تا ۱۵ سال، ۸/۷ درصد دارای سابقه کار ۱۶ سال به بالا بوده اند.
نمودار ۴-۴: توزیع فراوانی پاسخگویان برحسب سابقه کار
۴-۲-۵- آماره های توصیفی کیفیت زندگی کاری کارکنان
در مجموع برای ارزیابی وسنجش متغیر کیفیت زندگی کاری کارکنان از ابعاد هشت گانه (پرداخت منصفانه، قانون گرایی، تأمین فرصت رشد و امنیت مداوم، وابستگی اجتماعی زندگی کاری، توسعه قابلیت های فردی، محیط کاری ایمن و بهداشتی، یکپارچگی و انسجام اجتماعی و فضای کلی زندگی) استفاده شده بود، این متغیر در مجموع متشکل از ۲۷ گویه در سطح سنجش ترتیبی و در قالب طیف لیکرت و به شکل ۵ گزینه ای طراحی شده بود که بعد از جمع زدن گویه های رتبه ای، متغیری فاصله ای با دامنه ۹۸ نمره بدست آمد، نمره ۱۳۵ بیانگر بسیار بالا بودن کیفیت زندگی کاری کارکنان و نمره ۲۷ بیانگر بودن بسیار پایین بودن کیفیت زندگی کاری کارکنان می باشد، با توجه به جدول (۴-۷) می توان چنین عنوان کرد که سطح کیفیت زندگی کاری کارکنان سازمان مورد مطالعه، تقریباً با متوسط نمره ها برابر می باشد (میانگین=۵/۷۳).
جدول ۴-۷: آماره های توصیفی مربوط به میزان کیفیت زندگی کاری کارکنان

۴-۲-۵-۱- آماره های توصیفی میزان منصفانه و کافی بودن پرداختها از دیدگاه کارکنان
برای سنجش میزان منصفانه و کافی بودن پرداختها از دیدگاه کارکنان، از سه گویه در سطح اندازه گیری رتبه ای به صورت طیف پنج گزینه ای استفاده شده بود که در آن نمره ۱۵ بیانگر منصفانه و کافی بودن پرداختها در سطح بالا و نمره سه مبین منصفانه و کافی بودن پرداختها در سطح خیلی پایین می باشد.
با توجه به یافته های تحقیق در جدول (۴-۸)، میانگین بدست آمده از مجموع گویه ها برای افراد مورد مطالعه ۲۶/۸ می باشد، با توجه به میانگین نمره های ۳ تا ۱۵ که نمره ۹ می باشد، پس نتیجه برآورد میانگین پاسخگویان پایین تر از حد متوسط می باشد که بیانگر این است که از دیدگاه کارکنان پرداختها در سطح پایینی منصفانه و کافی می باشد.
جدول ۴-۸: آماره های توصیفی میزان منصفانه و کافی بودن پرداختها از دیدگاه کارکنان

فرضیه ۳: رابطه بین میزان تأمین فرصت رشد و امنیت مداوم برای کارکنان با مدیریت ارتباط با مشتری
برای آزمون این فرضیه پس از ویرایش های لازم بر روی گویه های متغیر مربوطه از آزمون معنی داری پیرسون استفاده شده است نتایج بدست آمده به شرح زیر توضیح داده می شود:
میزان تأمین فرصت رشد و امنیت مداوم برای کارکنان با مدیریت ارتباط با مشتری همبستگی معنی داری دارد، چرا که سطح معنی داری بدست آمده (۰۰۰/۰=sig) کمتر از آلفای تحقیق (۰۵/۰=) است، پس نتیجه کلی این است که هرچه میزان تأمین فرصت رشد و امنیت مداوم برای کارکنان بیشتر باشد به همان اندازه مدیریت ارتباط با مشتری سازمان مورد مطالعه بیشتر می شود. نوع همبستگی بین دو متغیر مذکور خطی بوده یعنی هر دو توأمان افزایش یا کاهش می یابند، شدت همبستگی بین دو متغیر در سطح نسبتاً قوی قرار دارد (۳۱۶/۰=r).
بنابراین فرضیه فوق مورد تأیید قرار می گیرد، به این مفهوم که تغییرات در میزان تأمین فرصت رشد و امنیت مداوم برای کارکنان باعث ایجاد نوسان در متغیر وابسته (مدیریت ارتباط با مشتری) خواهد بود. یعنی هر چه میزان تأمین فرصت رشد و امنیت مداوم برای کارکنان بیشتر باشد، مدیریت ارتباط با مشتری سازمان مورد مطالعه به طرف مثبت سیر می کند.
جدول ۴-۳۲: آزمون همبستگی تأمین فرصت رشد و امنیت مداوم برای کارکنان با مدیریت ارتباط با مشتری

فرضیه ۴: رابطه بین میزان قانون گرایی عوامل سازمان و کارکنان با مدیریت ارتباط با مشتری
بر ای آزمون این فرضیه پس از ویرایش های لازم بر روی گویه های متغیر مربوطه از آزمون معناداری r پیرسون استفاده شده است، نتایج بدست امده از این آزمون بیانگر این است که، در سطح معنی داری (۰۰۰/۰=sig)، متغیرهای میزان قانون گرایی عوامل سازمان و کارکنان، مدیریت ارتباط با مشتری سازمان به میزان (۴۱۳/۰=r) با هم رابطه دارند؛ و می توان اینگونه تحلیل کرد که شدت همبستگی رابطه بین دو متغیر ۴۱۳/۰ می باشد، که نسبتاً قوی است و نوع همبستگی در بین دو متغیر مذکور، از نوع مستقیم (مثبت) بوده و سطح معنی داری محاسبه شده نیز (۰۰۰/۰=sig) کمتر از آلفای تحقیق (۰۵/۰=) است، که بیانگر معنادار بودن رابطه بین دو متغیر مذکور است، بنابراین فرضیه اصلی به صورت موقتی در این مطالعه تأیید می شود، در نتیجه مطابق با این نتایج می توان گفت که میزان قانون گرایی عوامل سازمان و کارکنان، مدیریت ارتباط با مشتری سازمان را تحت تأثیر قرار می دهد و هر چه میزان قانون گرایی عوامل سازمان و کارکنان بیشتر باشد، مدیریت ارتباط با مشتری سازمان به طرف مثبت سیر می کند.
جدول ۴-۳۳: آزمون همبستگی میزان قانون گرایی عوامل سازمان و کارکنان و مدیریت ارتباط با مشتری

۲۳۴

فرضیه ۶: رابطه بین فضای کلی زندگی کارکنان و مدیریت ارتباط با مشتری
برای آزمون این فرضیه پس از ویرایش های لازم بر روی گویه های متغیر مربوطه از آزمون معنی داری پیرسون استفاده شده است نتایج بدست امده به شرح زیر توضیح داده می شود:
بین فضای کلی زندگی کارکنان و مدیریت ارتباط با مشتری همبستگی معنی داری وجود ندارد، چرا که سطح معنی داری بدست آمده (۲/۰=sig) بیشتر از آلفای تحقیق (۰۵/۰=) می باشد، پس نتیجه کلی این است که فضای کلی زندگی کارکنان تأثیری بر میزان مدیریت ارتباط با مشتری ندارد، مقدار همبستگی بین دو متغیر در سطح بسیار ضعیف قرار دارد که به لحاظ آماری معنی دار نیست (۰۵۵/۰-=r).
بنابراین فرضیه فوق مورد تأیید قرار نمی گیرد، به این مفهوم که تغییرات در فضای کلی زندگی کارکنان نوسانی در متغیر وابسته (مدیریت ارتباط با مشتری) ایجاد نخواهد کرد.
جدول ۴-۳۵: آزمون همبستگی فضای کلی زندگی کارکنان و مدیریت ارتباط با مشتری

‌
فرضیه ۷: رابطه بین میزان وابستگی اجتماعی زندگی کاری کارکنان و مدیریت ارتباط با مشتری
بر ای آزمون این فرضیه پس از ویرایش های لازم بر روی گویه های متغیر مربوطه از آزمون معناداری r پیرسون استفاده شده است، نتایج بدست آمده از این آزمون بیانگر این است که ، در سطح معنی داری (۰۰۰/۰=sig)، متغیرهای میزان وابستگی اجتماعی زندگی کاری کارکنان و مدیریت ارتباط با مشتری به میزان (۳۰۶/۰=r) با هم رابطه دارند و می توان اینگونه تحلیل کرد که شدت همبستگی رابطه بین دو متغیر ۳۰۶/۰ است که نسبتاً متوسط است و نوع همبستگی بین دو متغیر مذکور، از نوع مستقیم (مثبت) بوده و سطح معنی داری محاسبه شده نیز (۰۰۰/۰=sig) کمتر از آلفای تحقیق (۰۵/۰=) است، که بیانگر معنادار بودن رابطه بین دو متغیر مذکور است، بنابراین فرضیه به صورت موقتی در این مطالعه تأیید می شود، در نتیجه مطابق با این نتایج می توان گفت که میزان وابستگی اجتماعی زندگی کاری کارکنان، مدیریت ارتباط با مشتری سازمان های مورد مطالعه را تحت تأثیر قرار می دهد و هر چه این وابستگی بیشتر باشد، میزان مدیریت ارتباط با مشتری سازمان به طرف مثبت سیر می کند.
جدول ۴-۳۶: آزمون همبستگی میزان وابستگی اجتماعی زندگی کاری کارکنان و مدیریت ارتباط با مشتری

1. کاربری زمین به معنای پراکندگی فضایی کارکردهای شهری مانند مسکونی، تجاری، خرده فروشی، تفریحی و….

1. کاربری زمین به معنای چارچوبه ای دو بخشی برای نمایش نواحی شهری . این دو بخش عبارتند از :

– الگوهای فعالیّت مردم در محیط شهری به مؤسسات و فضاهای مورد نیاز آنان (فعالیت های در آمدزا، خرید و اوقات فراغت)؛
– تسهیلات و تجهیزات فیزیکی که برای استقرار فعالیّت های یاد شده در زمین های شهری ساخته می شوند.

3. کاربری زمین به معنای تنظیم روابط ساختاری– کارکردی چارچوبه ی دو بخشی بالا با سیستم های ارزشی حاکم بر الگوهای فضایی – کارکردی و فعالیت های مردم.

همچنین چاپین بیان می دارد که کاربری زمین در مقیاس شهر به عواملی همچون محدودیّت زمین، شکل و موقعیّت زمین، انواع فعالیّت، تراکم، نحوه ی توزیع زمین میان کاربری ها و مقایسه ی کاربری ها وابسته است. به عبارت دیگر، کاربری زمین شهری، توان استفاده از رویه ی زمین جهت اسقرار فعالیّت های گوناگون شهری است(بحرینی، ۱۳۷۷: ۱۸۱).
به طور کلّی، کاربری زمین شهری عبارت است از این که انواع فعالیت های شهری مانند مسکونی، درمانی، آموزشی، اداری، راهها و معابر و نظایر آنها به چه صورتی است و از کل مساحت شهری نسبت هر یک از کاربری ها چقدر است و هر یک از فعالیّت های شهری در چه سحطی پراکنده شده اند و ارتباط آنها با یکدیگر چیست و تا چه میزان استفاده های گوناگون از زمین در ارگانیسم شهر می تواند نقش کارآمد داشته باشد. لذا در این زمینه لازم است کلیه ی سطوحی که در شهر مورد استفاده قرارگرفته اند، مورد بررسی و ارزشیابی قرار گیرند،(شیعه، ۱۳۸۰: ۱۲۰). به این ترتیب، با اتخاذ سیاست کاربری صحیح و محافظت از زمین، توسعه ی پایدار شهری به دست می آید.
۲-۱۱)زمین از دیدگاه توسعه ی پایدار شهری
دسترسی عادلانه به زمین و استفاده ی بهینه از آن، یکی از مؤلّفه های اساسی توسعه ی پایدار محسوب می شود(مهدیزاده، ۱۳۷۹: ۷۰). توجه به زمین به عنوان یکی منبع اصلی و تجدید ناپذیر در توسعه پایدار شهری امری ضروری است، چرا که زمین شهری جزو منابع اصلی توسعه ی پایدار شهر تلقی می شود و دسترسی عادلانه و استفاده ی بهینه از آن یکی از مؤلفه های توسعه پایدار است. پس از این دیدگاه زمین یک ثروت همگانی است و بستری مناسب برای فعالیت های شهروندان و ابزاری برای تحقّق خواست ها و آرزوهای انسانی است(کریمی، ۱۳۸۰: ۳۱).
در حقیقت چگونگی تصمیم گیری در مورد زمین، نوع، کمیّت و کیفیّت توسعه را در بردارد. حرکت در جهت توسعه ای پایدار نیازمند تصمیم گیری در ارتباط با کاربری های مناسب، مکان یابی زمین، تعادل بین کاربری ها، و استفاده ی بهینه از زمین از نظر اقتصادی است. به عبارت دیگر توسعه پایدار شهری، بدون در نظر گرفتن سازوکارهای مختلف در سطوح ملی و منطقه ای قابل دست یابی نیست و در این میان نقش زمین به عنوان ابزاری مهم در تشخیص اهداف سیاست های ملّی، منطقه ای و شهری بسیار حسّاس است(امین زاده، ۱۳۷۹: ۹۵).
بنابراین توسعه ی پایدار زمین، نوعی استفاده از زمین است که نیازهای نسل حاضر را تأمین می کند، ولی درعین حال فرصت های را برای تأمین نیازهای نسل آینده حفظ می نماید، به طوری که این امکان به نسل های آینده داده شود که حداقل وضع آنها از نسل فعلی بدتر نباشد(عسگری و دیگران، ۱۳۸۱: ۸) چه باید کرد؟ از منابع و امکانات چگونه باید استفاده کرد تا تأمین نیازهای نسل حاضر، آیندگان را با تنگنا روبرو نسازد؟ از زمین به عنوان بستر اصلی توسعه و کلید همه فعالیت های بشری چگونه استفاده شود؟ توسعه و گسترش شهرها چگونه برنامه ریزی و جهت دهی شود تا پیوند شهر و طبیعت از هم جدا نشود؟ و… پاسخ به این چون و چراها و توفیق انتخاب راهبردهای منطقی در محدوده ی شهر، به میزان توجّه ما به موضوع برنامه ریزی شهری بستگی دارد، که هسته ی اصلی آن را برنامه ریزی کاربری زمین شهری تشکیل می دهد.
۲-۱۲)کاربری زمین و برنامه ریزی شهری
موضوع زمین و چگونگی استفاده از آن همواره موضوع و بستر اصلی برنامه ریزی شهری بوده و در حقیقت سرنوشت نهایی طرح های توسعه ی شهری را چگونگی مداخله و نظارت بر نحوه ی استفاده از زمین رقم می زن

همانگونه که در جدول (۴-۶) ملاحظه می گردد در محله ۱ ناحیه ۱ بیشترین مازاد کاربری در طرح تفصیلی جدید برای کاربری آموزش عمومی به میزان ۳۹۲۲ متر مربع و بیشترین کاهش کاربری برای کاربری کارگاهی به میزان ۱۵۱۵- مترمربع می باشد.
۴-۳-۲) محله ۲ ناحیه ۱
۴-۳-۲-۱)-طرح ریزی شبکه معابر
۱-معابر شریانی درجه ۲-معابر محلی شهری۳-معابر محلی ناحیه ای۴-معابر محلی محله ای
-معابر شریانی درجه ۲:
الف) خیابان شریعتی، که لبه محله را از سمت شرق تعیین می کند.این خیابان مرز مناطق ۳ و ۲ طرح جامع محسوب می شود.
ب) خیابان بارون آواک که در شمال شرقی محله واقع شده است.
ج) خیابان خیام، این خیابان لبه محله را از غرب تعیین می کند و به عنوان مرز محلات ۲ و ۳ تلقی می شود.
د) خیابان لاله زار، در منتهی الیه جنوب غربی محله واقع شده است و خیابان خیام را با خیابان هفده شهریور اتصال می دهد.
ه) خیابان اتصال دهنده خیابان بارون آواک به هفده شهریور که در طرح تفصیلی قدیم پیشنهاد شده است و در طرح تفصیلی جدید با عنایت به وضع موجود اصلاحاتی در مسیر آن صورت پذیرفته است.
-معابر محلی شهری:
تنها معبر محلی شهری که در محدوده محله ۲ واقع شده است، امتداد خیابان قطران می باشد. این خیابان علاوه بر اینکه لبه محله را از جنوب غربی تعریف می کند، به عنوان حلقه اتصال دهنده خیابان شریعتی با هفده شهریور تلقی می شود.
-معابر محلی ناحیه ای:
الف)خیابان اتصال دهنده اهراب به بارون آواک
ب)خیابان هفده شهریور
-معابر محلی محله ای:
معابر محلی محله ای طرحریزی شده در طرح تفصیلی قدیم ، در طرح تفصیلی جدید با عنایت به وضع موجود محله و ضرورتهای حاکم بر ایجاد دسترسی ها در سطح محله بازنگری شده اند. یک سری از معابر محله ای جهت اجتناب از تحمیل هزینه های اجرایی بر ارگان مجری طرح(شهرداری) حذف گردیده اند.
*سطوح تثبیت شده:
بعد از طرح ریزی شبکه معابر، کاربریهای موجود اولیه(پایه) تدقیق گردیده اند. تغییراتی که بر اساس مصوبات کمسیون ماده پنج در سطح کاربریها محله صورت پذیرفته است و همچنین کاربریهای پیشنهادی طرح تفصیلی قدیم که قابلیت اجرایی دارند به سطوح موجود پایه اضافه شده است
نمودار (۴-۲): تغییرات کاربری اراضی محله ۲ ناحیه ۱ منطقه ۳(مقایسه طرح تفصیلی جدید و قدیم)