مقدمه
امروزه دانش بطور روز افزونی بعنوان مهمترین دارایی استراتژیک سازمانها، و یک منبع مهم برای دستیابی به مزیت رقابتی پایدار بشمار می آید. داونپورت و پراساک[1] (1998) دانش را به صورت ترکیبی از تجارب، ارزشها، اطلاعات مبتنی بر شواهد و قراین و دیدگاههای تخصصی می دانند که چارچوبی برای ارزیابی تجارب و اطلاعات جدید فراهم می آوردSiakas, et al., 2010)). نخستین بار در سال 1986 ویگ[2] در کتاب خود از مدیرت دانش نام برد، اما قبل از وی پیتر دراکر[3] و سایرین نیز به طور ضمنی ظهور این پدیده را بشارت داده بودند.(Wiig,1997)به همین دلیل است که امروزه سازمان ها نگرش ویژه ای به مدیریت دانش دارند. از سوی دیگر در دو دهه ی گذشته، پژوهش های وسیعی به بررسی جو اخلاقی سازمان پرداخته اند( ,2010 Rosenblatt & Shapira) جو اخلاقی درحقیقت بخشی از فرهنگ سازمانی است. جو اخلاقی سازمان می تواند پیش بینی کننده ی رفتارهای اخلاقی و غیراخلاقی کارکنان باشد (نادی وحاذقی،1390).یکی از متغیر هایی که می تواند توسط جواخلاقی سازمان پیش بینی گردد مدیریت دانش می باشد (Tseng & Fan ,2011 ).از سوی دیگر سازمان امور اقتصادی و دارایی و اداره کل امورمالیاتی به عنوان یکی از سازمان های دولتی که مراجعین بسیاری دارد وخود سازمان نیز نقش بسیار گسترده ای در اقتصاد کشور دارد می تواند با شناسایی متغیر های تاثیر گذار بر مدیریت دانش واستفاده از این فرآیند به دنبال افزایش کارایی واثربخشی سازمانی باشد لذا این تحقیق به دنبال بررسی ارتباط بین جواخلاقی حاکم درسازمان با مدیریت دانش می باشد. درفصل اول تحقیق به کلیات تحقیق پرداخته خواهدشد. بیان مساله، اهمیت وضرورت تحقیق، اهداف تحقیق، چهارچوب نظری وفرضیه ها ازبخش های اصلی این فصل است. تعاریف مفهومی وعملیاتی وقلمروموضوعی، زمانی و مکانی تحقیق ازموارددیگری است که دراین فصل به آن پرداخته شده است.
1-2) بیان مساله
از سال 1990، توسعه ی اقتصاد علمی به عنوان یک استراتژی مهم سازمان ها جهت افزایش عملکرد و مزایای آنها پدیدار شده است. در گذشته سازمان ها توجه ویژه ای به دارایی های فیزیکی چون منابع طبیعی، تجهیزات مکانیکی، آزمایشگاه به همراه سرمایه ی مالی داشته اند و درآمدهای قابل شمارش را که به صورت بالقوه قابل دسترسی هستند ارزیابی نموده اند. برخلاف فرسایش حتمی منابع فیزیکی، دانش به عنوان یک سرمایه ی ناملموس در نظر گرفته می شود که می تواند میان مردم ایجاد، تقسیم و کسب شده و مجدداً استفاده شده و به کار گرفته شود .(Tseng&fan,2011)دانش، ترکیب ساختار یافته ای از تجارب، ارزشها، اطلاعات معنی دار و بینش ماهرانه است که چارچوبی برای ارزیابی و ثبت تجارب و اطلاعات جدید فراهم می سازد. دانش ضرورتاً از ایده ها، بینش ها، فن و مهارت های یک فرد نشأت می گیرد، به علاوه به شکل صریح و مدون نشان داده می شود بنابراین، دانش معمولاً به عنوان یک سرمایه عمومی در نظرگرفته می شود که به سازمان تعلق داشته و درآن نگهداری میشود. (Zahidul Islam, md,2011)
در سال های اخیر مدیریت دانش به عنوان یک استراتژی ضروری جهت پرورش ایجاد سرمایه ی فکری سازمانی به کار رفته استChen&huang,2010) ( . سرمایه فکری سازمان می تواند هم به صورت فردی وهم به صورت جمعی در فرآیندی جهت ایجاد، ذخیره، تقسیم، اکتساب و به کارگیری دانش فردی و سازمانی بکار گرفته شود. اما برخی از سازمان ها تنها بر توسعه ی منافع عمومی، علی رغم نگرانی های که از بروز خودخواهی فرد یا احتمال ریسک موجود است، متمرکز می شوند. ابتکار عمل مدیریت دانش سازمانی اساساً بر تسهیل تبادل دانش با دیگران و نیز توسعه ی دانش مشترک در سازمان متمرکز است .(Tseng&fan,2011) مدیریت دانش فرآیند کشف، کسب، توسعه و ایجاد، نگهداری، ارزیابی و بکارگیری دانایی متناسب در زمان مناسب توسط فرد مناسب در سازمان از طریق پیوند میان منابع انسانی، فناوری اطلاعات و ارتباطات و ایجاد ساختاری مناسب برای دستیابی به اهداف سازمانی را فراهم می آورد . Debra, W. Sherril, 2008) (
|
[شنبه 1399-01-09] [ 01:45:00 ب.ظ ]
|
